پایان نامه رایگان درمورد احساس تنهایی، تاب آوری، پرخاشگری، سلامت روان


دانلود پایان نامه

پژوهشهای انجام شده در این زمینه ۳۱
پرخاشگری ۲۳
تعریف پرخاشگری ۲۴
پرخاشگری،خشم،خصومت ۳۷
تاریخچه پرخاشگری ۳۸
نظریه های مربوط به پرخاشگری ۴۹
شالوده زیستی پرخاشگری ۵۲
علل و عوامل پرخاشگری ۵۳
انواع رفتارهای پرخاشگرانه ۵۵
زیانهای پرخاشگری ۵۸
پرخاشگری در نوجوانان ۵۹
احساس تنهایی ۶۱
تعریف احساس تنهایی ۶۳
شناخت احساس تنهایی ۶۷
دربرابراحساس تنهایی چه میکنیم ۶۷
انواع احساس تنهایی ۶۷
رابطه احساس تنهایی با ترس واضطراب ۶۹
با احساس تنهایی چگونه برخورد می کنیم ۷۰
چند توصیه برای رفع احساس تنهایی ۷۰
طبقه بندی ویس از احساس تنهایی ۷۳
ارتباط احساس تنهایی با کودک آسیب دیده درون ۷۳
تفاوت احساس تنهایی با کمرویی و افسردگی ۷۴
احساس تنهایی درروان شناسی ۷۵
ریشه های احساس تنهایی ۷۶
رابطه بین ترس و احساس تنهایی ۷۷
رابطه احساس تنهایی با شخصیت خود محور ۷۸
روش ازبین بردن احساس تنهایی ۷۸
ایا درمان قطعی برای احساس تنهایی وجود دارد؟ ۷۹
اثرات احساس تنهایی در دوره نوجوانی ۸۲
نظریه های مربوط به احساس تنهایی ۸۳
فصل سوّم: فرایند پژوهش ۹۶
مقدمه ۹۷
جامعه آماری ۹۷
نمونه آماری ۹۸
روش جمعآوری اطلاعات ۹۷
روش و طرح پژوهش ۹۸
ابزارهای اندازهگیری ۹۸
پایایی وروایی مقیاس تنهایی ۹۸
پایایی وروایی مقیاس پرخاشگری ۹۹
خلاصه پکیج آموزش تاب اوری ۱۰۰
روش تجزیه و تحلیل دادهها ۱۰۱
فصل چهارم: یافته های پژوهشی ۱۰۲
یافته ها ۱۰۴
فرضیه اول ۱۰۴
فرضیه دوم ۱۰۹
فرضیه سوم ۱۱۰
فصل پنجم: بحث و نتیجهگیری ۱۱۱
مقدمه ۱۱۲
بحث و نتیجه گیری فرضیه اول ۱۱۳
بحث و نتیجه گیری فرضیه دوم ۱۱۹
بحث و نتیجه گیری فرضیه سوم ۱۱۷
محدودیتها و پیشنهاد‌ها ۱۱۹
پیوستها ۱۲۰
منابع ۱۳۲
چکیده انگلیسی ۱۴۵

فهرست جداول و نمودارها
جدول ۱-۳: طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل ۹۸
جدول ۱-۴: بررسی اثر تعاملی ۱۰۵
جدول ۲-۴: آزمون باکس جهت بررسی همگنی ماتریس ۱۰۶
جدول۳-۴: آزمون لوین برای بررسی یکسانی واریانس ۱۰۶
جدول ۴-۴: میانگین اولیه ۱۰۷
جدول ۵-۴: میانگین تعدیل شده ۱۰۷
جدول ۶-۴: آزمون اندازه اثر بر اساس لامبدای ویلکز ۱۰۸
جدول ۷-۴: نتایج آزمون اثر آموزش تاب آوری برکاهش احساس تنهای ۱۰۹
جدول ۸-۴: نتایج آزمون اثر آموزش تاب آوری برکاهش پرخاشگری ۱۱۰

فهرست پیوستها
پیوست شماره ۱: پرسشنامه پرخاشگری باس و پری(۱۹۹۲) ۱۲۱
پیوست شماره ۲: پرسشنامه احساس تنهایی ۱۲۳
پیوست شماره ۳: خلاصه پکیج اموزش تاب اوری ۱۲۵

چکیده
هدف: پژوهش حاضر به منظوربررسی اثربخشی آموزش تاب اوری بر میزان پرخاشگری و احساس تنهایی دانش آموزان پسرسال سوم راهنمایی انجام شد روش: این پژوهش از نوع تحقیق آزمایشی با طرح دو گروهی پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل است. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامههای احساس تنهایی ،پرخاشگری وتاب اوری بهره گرفته شده است. نمونه آماری این پژوهش شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان پسر مقطع راهنمایی شهر رشت است که به روش نمونه گیری خوشه ای و تصادفی ساده انتخاب شده و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل گمارده شده اند. سپس برنامه آموزش تاب اوری به عنوان متغیر مستقل ،طی ۱۰ جلسه ۷۵ دقیقه ای و در طول دو ماه ونیم،بر گروه آزمایشی اعمال شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس چند متغیره (مانکوا) و با استفاده از نرم افزار کامپیوتری ۱۸ SPSS بهره گرفته شده است.یافته ها: نتایج نشان می دهند که F مشاهده شده از نظر آماری در سطح( ۰۵/۰ p ) معنی دار است. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، اجرا برنامه آموزش تاب اوری می تواند در کاهش پرخاشگری و احساس تنهایی دانش آموزان پسر موثر باشد. بنابراین در نظر گرفتن این برنامه در مدارس،می تواند برای دانش آموزان مفید باشد.

واژگان کلیدی : تاب آوری، پرخاشگری،احساس تنهایی ،دانش آموزان.

مقدمه

تابآوری۱ به عنوان یکی از سازههای اصلی شخصیت برای فهم انگیزش، هیجان و رفتار مفهومسازی شده است(بلاک،۲۰۰۲). ورنر و اسمیت۲(۱۹۹۲) تابآوری را ساز و کار ذاتی خود اصلاحگری انسان میدانند. افزون بر این به باور ورنر(۱۹۹۷) تابآوری، صرف نظر از خطرات تهدیدکننده، عاملی بالقوه در همه افراد برای تغییر و دگرگونی است. بلاک(۲۰۰۲) بر این باور است که تابآوری توانایی سازگاری با شرایط محیطی و مهارگری وقایع پیشبینی نشده است(لتزرینگ، بلاک و فوندر،۲۰۰۵). هسته مرکزی سازه تابآوری را این پیش فرض تشکیل میدهد که فطرتی زیستشناختی برای رشد و کمال در هر انسان وجود دارد( طبیعت خود- اصلاحگری ارگانیسم انسانی) که به طور طبیعی و در شرایط معین محیطی میتواند آشکار شود(ورنر،۱۹۹۷). به باور ماستن(۲۰۰۱) هنگامی که فاجعه از سر بگذرد و نیازهای اولیه انسان تأمین گردد، آنگاه تابآوری به ظهور میرسد. در نتیجه فرآیند تابآوری، اثرات ناگوار، اصلاح یا تعدیل میشوند و یا حتی ناپدید میگردند(توگارد و فردریکسون، ۲۰۰۴؛ انزالیچت، ارنسون، گود و مککی،۲۰۰۶؛ فریبرگ، هجمدال، روزنوینگ، مارتینوسن، اسلاکسن و فلاتن،۲۰۰۶).
از سوی دیگر تابآوری سازگاری درونی و بیرونی فرد تحت شرایط چالشانگیز است که فرد بدون آسیبپذیری زیاد به مبارزه با شرایط چالشانگیز میپردازد و یا با این شرایط سازگار میشود(هانتر و چندلر،
۱۹۹۹). بنابراین، تابآوری مؤلفهای است که به افراد کمک میکند تا با جهانی که دائماً در حال تغییر است، سازگار شوند. فریبرگ، بارلاگ، مارتینسون، روزنبرگ و هجمدال(۲۰۰۵) در پژوهشی نشان داد که تابآوری به فرد این توانایی را میدهد تا فردی تأثیرگذار باشد و در مقابل شرایط سخت به صورت انعطافپذیری واکنش نشان دهد. بنابراین، با توجه به مطالب فوق منطقی است که در حیطه تابآوری به مسأله سلامت روانی۳ نوجوانان بپردازیم چون در نوجوانان این توانایی وجود دارد تا بتوانند در شرایط چالشانگیز و در هنگام بروز مشکلات خود را با آن شرایط انطباق دهند و سلامت روانی بهتری را داشته باشند و پژوهشها نیز حاکی از آن است نوجوانانی که این خصیصه در آنها بیشتر وجود دارد، رفتارهای آسیبرسان۴ کمتری را نشان دادهاند و همچنین در سلامت روان نمره بهتری را کسب کردهاند(ورنر، ۱۹۹۵).
همچنین خلق مثبت یکی از عواملی است که منجر به افزایش تابآوری و رضایت از زندگی میشود. پژوهشها حاکی از آن است افرادی که خلق مثبت بالایی دارند، معمولاً تابآوری آنها نیز بالاتر است.
در سالهای اخیر رویکرد روانشناسی مثبت نگر۵، با شعار توجه به استعداد ها و توانمندی های انسان، مورد توجه حوزه های مختلف روانشناسی قرار گرفته است. این رویکرد، هدف غایی خود را شناسایی سازه ها و شیوه هایی می داند که بهزیستی۶ و شادکامی انسان را فراهم می کند. از این رو عواملی که موجبات تطابق هرچه بیشتر آدمی با نیازها و تهدیدهای زندگی را سبب گردند، بنیادی ترین سازه های مورد پژوهش این رویکرد می باشند. در این میان تاب آوری۷ جایگاه ویژه ای، مخصوصا در حوزه های روانشناسی تحولی، روانشناسی خانواده و بهداشت و سلامت روانی به خود اختصاص داده است (کمبل-سیلس، کوهان و استین۸، ۲۰۰۶). تاب آوری، فرایند توانایی یا پیامد سازگاری موفقیت آمیز علیرغم شرایط چالش برانگیز و تهدید کننده تعریف شده است (گارمزی و ماستن۹ ، ۱۹۹۱) و نه تنها در برگیرنده شکست ناپذیری در حالت های اضطرابی می باشد، بلکه توانایی های بالاتری برای پوشش مجدد حوادث ناگوار می باشد(گارمزی،۱۹۹۱).
واژه تاب آوری را می توان به صورت بیرون آمدن از شرایط سخت یا تعدیل آن تعریف نمود. در واقع تاب آوری ظرفیت افراد برای سالم ماندن و مقاومت و تحمل در شرایط سخت و پرخطر است که فرد نه تنها بر آن شرایط دشوار فائق می شود بلکه طی آن و با وجود آن قوی تر نیز می گردد. پس تاب آوری به معنای توان موفق بودن، زندگی کردن و خود را رشد دادن در شرایط دشوار (با وجود عوامل خطر) است. این شرایط خود به خود ایجاد نمی شود مگر اینکه فرد در موقعیت دشوار و ناخوشایندی قرار گیرد تا برای رهایی از آن یا صدمه پذیری کمتر، حداکثر تلاش را برای کشف و بهره گیری از عوامل محافظت کننده (فردی و محیطی) در درون و بیرون خود که همواره به صورت بالقوه وجود دارد، بکار گیرد (کاظمی،۱۳۸۳).
تاب آوری با در نظر داشتن توام شرایط استرس زا و توانایی ذاتی افراد برای پاسخ گویی، دوام آوردن و رشد نرمال در حضور شرایط استرس زا مطرح می شود. مفهوم تاب آوری یک راه حل امید بخش و خوشایند است، زیرا سرانجام سختی ها و شرایط بد دوران کودکی می تواند بالقوه ویرانگر و ناامید کننده باشد. شواهد روشنی در مورد وجود رابطه میان وقایع ناخوشایند و سختی زندگی در دوران کودکی با بروز اختلالات روانی در سال های بعدی زندگی وجود دارد که از این اختلالات می توان افسردگی، سوء مصرف مواد و خودکشی را نام برد (کاظمی،۱۳۸۳).
مدی و خوشابا۱۰ (۱۹۹۴) بر این عقیده اند که سرسختی روانی۱۱ یا همان تاب آوری، یکی از شاخصه‌های سلامت روانی است و برای افزایش سلامت روانی افراد می باید تاب آوری آنها را افزایش داد.

فصل اول
کلیات تحقیق

بیان مسأله

تاب آوری از جمله این ویژگی های بسیار مهم است که می تواند در بالا بردن سطح بهداشت روانی افراد تاثیر بسزایی داشته باشد. تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامه دار و توانایی در ترمیم خویشتن است این ظرفیت انسان می تواند باعث شود تا او پیروزمندانه از رویدادهای ناگوار بگذرد و علیرغم قرار گرفتن در معرض تنش های شدید شایستگی اجتماعی، تحصیلی و شغلی او ارتقاء یابد. تاب آوری نوعی ویژگی است که از فردی به فردی دیگر متفاوت است و می تواند به مرور زمان رشد کند یا کاهش یابد و براساس خود اصلاح گری فکری و عملی انسان در روند آزمون و خطای زندگی شکل می گیرد(قاسم نژاد، قربانی، ۱۳۸۷)
واژه تاب آوری را می توان به صورت توانایی بیرون آمدن از شرایط سخت یا تعدیل آن تعریف نمود. در واقع تاب آوری ظرفیت افراد برای سالم ماندن و مقاومت و تحمل در شرایط سخت و پر خطر است که فرد نه تنها بر آن شرایط دشوار فائق می شود بلکه طی آن و با وجود آن قوی تر نیز می گردد. پس تاب آوری به معنای توان موفق بودن، زندگی کردن و خود را رشد دادن در شرایط دشوار با وجود عوامل خطر است. این فرایند خود به خود ایجاد نمی شوند مگر اینکه فرد در موقعیت دشوار و ناخوشایندی قرار گیرد تا برای رهایی از آن یا صدمه پذیری کمتر و حداکثر تلاش را برای کشف و بهره گیری از عوامل محافظت کننده فردی ومحیطی در درون و بیرون خود که همواره به صورت بالقوه وجود دارد بکار گیرد. تاب آوری در مورد کسانی بکار می رود که در معرض خطر قرار می گیرند ولی دچار اختلال نمی شوند از این رو شاید بتوان نتیجه
گیری کرد که مواجه شدن با خطر شرط لازم برای آسیب پذیری هست اما شرط کافی نیست. عوامل تاب آور باعث می شوند که فرد در شرایط دشوار و با وجود عوامل خطر از ظرفیت های موجود خود در دست یابی به موفقیت و رشد زندگی استفاده کند و از این چالش و آزمون ها به عنوان فرصتی برای توانمند کردن خود بهره جوید و از آنها سر بلند بیرون آید(محتشم، امینی راد، ۱۳۸۷)
اینکه چرا پدیده ای به نام تنهایی وجود دارد، اساسا یک پرسش هستی شناختی است و درست است که می توان عواملی که در این احساس نقش دارند و یا عوامل اجتماعی که موجب تقویت این احساس می شوند را وزن کرد، اندازه گرفت و یا مقایسه کرد عده ای سعی می کنند آن را از میان ببرند. عده ای دیگر سعی می کنند آنرا کاهش دهند و کسانی نیز هستند که سعی میکنند در تنهایی اشان معنایی را خلق کرده و یا بیافرینند. شاید بتوان گفت زندگی مانند سفری است که حتی اگر همراهی داشته باشیم بایستی به تنهایی این سفر یا این مسیر را طی کنیم و تنها راه رهایی از تنهایی می تواند فقط در نفی زندگی و هستی باشد(اسدیان، ۱۳۸۹)
سه نوع تنهایی وجود دارد: اول تنهایی مبتذل:

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *