مشکل استرس پس از حادثه


مشکل استرس پس از حادثه
برخلاف مشکلات روان پزشکی لازمه بروز مشکل استرس پس از حادثه یک اتفاق خاصه که فرد به شدت تحت اثر اون اتفاق قرار می گیرد. اولین شرایط تشخیص مشکل استرس پس از حادثه طبق پنجمین راهنمای تشخیصی آماری مشکلات روانی (DSM_V) (انجمن روان پزشکی آمریکا،2013) اینه که افراد رویدادی رو تجربه کنن یا تماشاگر اون باشن که معنی اون اتفاق مرگ یا تهدید به مرگ، آسیب جسمی و یا در خطر قرار گرفتن تمامیت جسمی فرد باشه. دوم، جواب آدما به اتفاق تروماتیک همراه با ترس شدید، درموندگی و وحشت زدگی باشه. ازاین روی، یک اتفاق زمانی تروماتیک تعریف می شه که معنی اون مرگ یا آسیب جسمی باشه و یا تهدید به مرگ یا آسیب جسمی باشه. افراد این اتفاق رو با احساسات شدید منفی تجربه می کنن (ملاک A). ملاک علائم به سه طبقه تقسیم می شه: علائم باز تجربه ای (ملاک B)، علائم دوری و بی حسی (ملاک C) و تحریک فیزیولوژیکی (ملاک D).
علائم مطرح شده در ملاک های گفته شده دست کم باید به مدت یه ماه در فرد موندگاری داشته باشه و علائم باعث پریشونی در کارکردهای فرد شده باشه تا فرد گرفتار به مشکل استرس پس از حادثه تشخیص داده شه. یک نسبت بزرگی از بازماندگان تروما علائم مشکل استرس پس از حادثه رو فوراً بعد از اتفاق تروماتیک نشون می دهند. درهرحال این اندازه سه ماه بعد از اتفاق تروماتیک به نصف می رسد (بارلو، 2008).
تحقیقات نشون می بده که کودکان و نوجوانان هم در مواجه شدن با رویدادهای آسیب زا، علائم سه گانه مشکل (تجربه دوباره، دوری و تحریک بیش ازحد) رو نشون می دهند؛ اما خودنمایی این علائم در سن های جور واجور تااندازه ای متفاوته. بیشتر بچه ها افکار تکراری و مزاحمی دارن که در تموم اوقات روز و به ویژه هنگام خواب رفتن وارد ذهنشون می شن و در مواردی هم این تصاویر و افکار مزاحم به وسیله یادیارهای محیطی راه اندازی می شن. کابوس های شبونه و رویدادهای ترسناک در طول روز هم پدیده هایی عادی هستن و بیشتر بچه ها اون ها رو تجربه می کنن. خیلی از کودکان و نوجوانان ترس هایی در ارتباط با جنبه های خاصی از اتفاق آسیب زا دارن و از محرک ها و یادیارهای مربوط به اون اتفاق دوری می کنن. بعضی وقتا کودکان و نوجوانان واسه صحبت کردن درباره تجاربشان احساس فشار می کنن، اما چون فکر کردن یا صحبت کردن درباره اتفاق آسیب زا واسه اون ها بسیار ناراحت کننده س معمولاً از این کار دوری می کنن. بچه های گرفتار به مشکل استرس پس از حادثه حساسیت بیش ازحدی نسبت به خطرات محیطی دارن و مشکلات خواب در اون ها بسیار رایجه که به صورت مشکل در خوابیدن و بیدار شدن تکراری در طول شب کرد پیدا می کنه. خیلی از بچه ها نسبت به قبل تحریک پذیرتر می شن و مشکلاتی در دقیق شدن وتوجه، به ویژه در انجام تکالیف مدرسه گزارش می کنن. علاوه بر این، کودکان و نوجوانان تغییراتی شناختی هم تجربه می کنن، این تغییرات شناختی ممکنه در پیروز افکار خود آیند منفی (NATs) باشه که در اون بچه ها احساس می کنن دنیا جای بسیار خطرناکیه یا زندگی اون ها بسیار ناپایدار و شکننده هستش (یول و همکاران، 2005).
علاوه بر موارد فوق، نوجوانان هم در جواب به رویدادهای آسیب زا مشکلات خاصی رو تجربه می کنن، طوری که اولویت های زندگی اون ها در جواب به اتفاق آسیب زا تغییر کرده و به دلیل مشکلات هویتی که تجربه می کنن، برنامه اون ها واسه آینده دچار ابهام می شه (مثلا احساس می کنن آینده اون ها کوتاهه و با انتظاراتشان واسه ازدواج کردن، پیدا کردن یک شغل مناسب و گذروندن راه عادی زندگی با مشکل مواجه می شه). خیلی از نوجوانان هم احساس گناه کرده یا خود رو به خاطر مرگ یا آسیب دیدن بقیه سرزنش می کنن. علاوه بر این، نوجوانان گرفتار به مشکل استرس پس از حادثه طولانی ممکنه طیف گسترده ای از مشکلات دیگه مثل افسردگی، اضطراب، رفتارای نافرمانی، عکس العمل عزا، افکار خودکشی، مسخ واقعیت، مسخ شخصیت و سوءمصرف مواد رو هم تجربه کنن (کوک کاتن، 2004).